Βρισκόμαστε προ του ενδεχόμενου μιας νέας εξαφάνισης των ειδών;


Τέσσερις επιστημονικές εκθέσεις από τα Ηνωμένα Έθνη αποκαλύπτουν ότι ο πλανήτης χάνει φυτά, ζώα και καθαρό νερό σε επικίνδυνους ρυθμούς. Οι εκθέσεις αποκαλύπτουν την έρευνα τριών ετών από 550 ειδικούς από εκατό χώρες, για τη βιοποικιλότητα σε οικοσυστήματα σε όλες τις περιοχές εκτός από τους πόλους και τους ανοιχτούς ωκεανούς. Τα ευρήματα δείχνουν, ότι σε κάθε περιοχή που εξετάστηκε, η βιοποικιλότητα υποβαθμίζεται με ταχύ ρυθμό, εξαιτίας πιέσεων όπως η καταστροφή των ενδιαιτημάτων, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του νερού και του εδάφους, η μη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, τα χωροκατακτητικά είδη και η κλιματική αλλαγή.

Έως το 2020 τα άγρια ζώα θα μειωθούν κατά 66%

Σύμφωνα με τον δείκτη, Living Planet, που καταρτίστηκε από τη WWF και τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, τα άγρια ζώα του κόσμου θα μειωθούν κατά τα δυο τρία έως το 2020. Από τα 85.000 είδη που απαριθμούνται από την IUCN, περισσότερα από 24.000 βρίσκονται σε κίνδυνο. Ανάμεσα σε αυτά, τα λιοντάρια, οι ρινόκεροι και οι καμηλοπαρδάλεις, των οποίων ο αριθμός έχει μειωθεί σχεδόν κατά 40% από το 1985. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Advances τον Ιανουάριο, τα τρία τέταρτα των πρωτευόντων ειδών έχουν μειωθεί, ενώ το 60% κινδυνεύει με εξαφάνιση. Μεταξύ αυτών, οι γορίλες και οι χιμπατζήδες.

  • Στην Αμερική, ο πληθυσμός των ειδών ανά περιοχή, είναι κατά 31% μικρότερος σε σύγκριση με την εποχή πριν τον ευρωπαϊκό αποικισμό. Εάν η τάση αυτή συνεχιστεί λόγω της κλιματικής αλλαγής, το ποσοστό αυτό αναμένεται να φτάσει το 40% μέχρι το 2050.
  • Στην Αφρική, η βιοποικιλότητα απειλείται από ανθρωπογενείς και φυσικές αιτίες. Καθώς η Αφρική είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή, μέχρι το 2100, τα μισά αφρικανικά πτηνά και θηλαστικά μπορεί να χαθούν, ενώ οι αφρικανικές λίμνες και φυτά θα χάσουν παραγωγικότητα κατά 30% με 40%. Η σημερινή πίεση στη βιοποικιλότητα θα επιδεινωθεί, καθώς ο αφρικανικός πληθυσμός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050.
  • Στη νότια και ανατολική Ασία, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, τα χωροκατακτητικά είδη, η ρύπανση, τα απόβλητα, η γεωργική εντατικοποίηση και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας αποτελούν τις κυριότερες απειλές για τη βιοποικιλότητα. Ωστόσο, παρά τη σοβαρή υποβάθμιση της βιοποικιλότητας στην περιοχή, σημειώθηκαν επίσης σημαντικές επιτυχίες στην αύξηση των προστατευόμενων περιοχών.
  • Στην Ευρώπη και την κεντρική Ασία, η άνοδος της γεωργίας και της δασοκομίας θεωρείται ως ο σημαντικότερος παράγοντας μείωσης της βιοποικιλότητας. Μάλιστα, το 28% των ειδών που απαντώνται μόνο στην Ευρώπη ήδη απειλούνται, και το 42% των χερσαίων και ζωικών ειδών στην περιοχή έχει ήδη μειωθεί. Ενδεικτικά, οι υγροβιότοποι στην περιοχή έχουν μειωθεί κατά 50% από τη δεκαετία του ’70.

 

Κοινοποίηση σε :
Προηγούμενο άρθρο Το πρωτοσέλιδο της Άποψης 12/4/2018
Επόμενο άρθρο Συνετρίβη ελληνικό Μιράζ 2000 ανοιχτά της Σκύρου