Η ανεπάρκεια συγκλίσεως σχετίζεται με αρνητική σχολική συμπεριφορά


Παρότι οι δυσκολίες προσοχής αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία προβλημάτων, υπάρχει μια σαφής σχέση ανάμεσα στην δυσκολία ενός παιδιού να συγκεντρωθεί στη μελέτη του και στην ανεπάρκεια σύγκλισης των ματιών. Η ανεπάρκεια σύγκλισης εμφανίζεται συχνά στον μαθητικό πληθυσμό και ουσιαστικά είναι η δυσκολία των ματιών να εστιάσουν (συγκλίνουν) σε μια κοντινή στο πρόσωπο απόσταση για αρκετή ώρα.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να είναι πολύ δυσάρεστη και να το αποτρέπει από το διάβασμα και την μελέτη. Ακόμα και αν προσπαθεί  με επιμονή να διαβάσει, καταναλώνει μεγάλη δαπάνη ενέργειας και η κατανόηση του κειμένου είναι πολύ φτωχή και συχνά στο τέλος δεν μπορεί να θυμηθεί  αυτό που διάβασε.

Έτσι, υιοθετεί  συμπεριφορές που περιγράφονται ως διάσπαση προσοχής και τείνει να αποφεύγει  το διάβασμα και τις εργασίες σε κοντινή απόσταση ενώ στρέφεται προς τον αθλητισμό ή τα καλλιτεχνικά.

Έρευνες έδειξαν ότι 1 στα 3 παιδιά με διάσπαση προσοχής στην πραγματικότητα έχουν και ανεπάρκεια σύγκλισης, η οποία αν θεραπευτεί, μπορεί να βοηθήσει το παιδί και να το καταστήσει πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό στο περιβάλλον του. Αντιστρόφως, προκύπτει από τις έρευνες, ότι τα παιδιά με ανεπάρκεια σύγκλισης έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν διάσπαση προσοχής.

Μελέτη απο την Καλιφόρνια των ΗΠΑ αναφέρει ότι η θεραπεία για την ανεπάρκεια συγκλίσεως συνδέεται με την μείωση της άσχημης σχολικής συμπεριφοράς των παιδιών και των παραπόνων των γονέων που σχετίζονται με τη μελέτη και τις σχολικές εργασίες.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα 218 παιδιών τα οποία υποβλήθηκαν σε διαφορετική θεραπεία (θεραπεία από οφθαλμίατρο-ασκήσεις στο σπίτι-εικονική θεραπεία) Στα 42 παιδιά η θεραπεία χαρακτηρίστηκε επιτυχής και στα 60 ικανοποιητική. Τα υπόλοιπα παιδιά δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία.

Τα αποτελέσματα της θεραπείας εκτιμήθηκαν με βάση μια κλίμακα προβλημάτων που δημιουργήθηκε από τους γονείς και περιελάμβανε δυσκολία των παιδιών στην εκτέλεση εργασιών, αποφυγή διαβάσματος η άλλης κοντινής εργασίας καθώς και λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες.

Πριν τη θεραπεία η βαθμολογία στην κλίμακα των προβλημάτων ήταν 13 εως 24 (μεγαλύτερη βαθμολογία σήμαινε περισσότερα προβλήματα) Παιδιά που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία είχαν μόνο ένα βαθμό βελτίωσης στη κλίμακα των προβλημάτων.

Οι γονείς των παιδιών που ανταποκρίθηκαν είχαν λιγότερα παράπονα σχετικά με την σχολική επίδοση των παιδιών καθώς και λιγότερα προβλήματα όσον αφορά την προσοχή τους στη λεπτομέρεια.

Τα αποτελέσματα επομένως δείχνουν οτι τα παιδιά που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία έχουν βελτίωση στη σχολική τους συμπεριφορά.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΡΟΥΒΑ

ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ

Κοινοποίηση σε :
Προηγούμενο άρθρο 14 μαγαζιά της Αθήνας που έκαναν πάταγο τις δεκαετίες '70 - '90
Επόμενο άρθρο Σύλλογος ο Άγιος Παντελεήμονας - Μία συγνώμη της κ. Παππά θα ήταν αρκετή