Ιστορίες της Μεσαιωνικής Megarias: Η μάχη του 1014 μ.X.


Part 2

Στο προηγούμενο επεισόδιο, σας παρουσιάσαμε κάποιους από τους σημαντικότερους ήρωες του μεσαιωνικού Βασιλείου της Megarias. Σήμερα θα ανατρέξουμε στη μάχη του 1014 μ.X. προσπαθώντας να φωτίσουμε μερικές από τις σκοτεινές πτυχές της, αλλά και τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξαν οι αξιωματικοί των δυο αντίπαλων στρατοπέδων, ως προς την τελική έκβαση της.

Μάιος του 1014 μ.X.

Η Megaria βρίσκεται σε αναβρασμό, ο Kontonios με τον στρατό του έχουν περικυκλώσει τα ανάκτορα και η πίεση στον Marinako είναι πλέον ασφυκτική. Ο Βασιλέας σε μια ύστατη προσπάθεια καλεί τον λαό της Megarias για του μιλήσει,  οι στιγμές είναι κρίσιμες, η αγωνία είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων και ο τρόμος έχει κυριεύσει τους αξιωματικούς του Marinako (γνωρίζουν εξάλλου ότι σε περίπτωση ήττας η οργή του Kontonio θα πέσει επάνω τους).

Σε ένα μνημειώδη λόγο, ο Marinako προσπαθεί να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα, αναλύει τα επιτεύγματα που έγιναν κατά την περίοδο της βασιλείας του, τα γεφύρια, τους δρόμους, τα στάδια για κονταρομαχίες, τα θέρετρα αναψυχής και καλεί τους πολίτες του Βασιλείου να αμυνθούν στις ορδές του Kontonio.
Βαθιά μέσα του όμως γνωρίζει… νιώθει ότι η πλάστιγγα έχει αρχίσει να γέρνει προς την πλευρά του Kontonio.
Σε μια ύστατη προσπάθεια να αποφύγει την βαριά ήττα, θα προσπαθήσει να συμμαχήσει με τους Romanogiftus (λαός βαρβάρων που ζούσαν με την ανοχή του Βασιλείου στης παρυφές της πρωτεύουσας) αυτό όμως που δεν γνωρίζει, είναι ότι τον έχει προλάβει ήδη … ο Kontonios!
Ο διεκδικητής του θρόνου προβλέποντας την κίνηση αυτή του Marinako, λίγες ημέρες νωρίτερα, στέλνει αξιωματούχους του να μιλήσουν  με τους επικεφαλής των Romanogiftus.

Το τι ειπώθηκε, αλλά και εάν υπήρξε κάποιου είδους συμφωνία, παραμένει έως και σήμερα άγνωστο… Τα μετέπειτα γεγονότα όμως δείχνουν ότι ο βαρβαρικός λαός προσπάθησε να τηρήσει ουδέτερη στάση μεταξύ των δυο μεγάλων αντιπάλων (αν και αυτό αμφισβητείται από πολλούς ιστορικούς).
Για τον Kontonio όμως αυτό δεν ήταν αρκετό…
Ήξερε ότι για να νικήσει τον Marinako, θα έπρεπε να κερδίσει την εύνοια της Megalodentrias (κοντινό προτεκτοράτο που βρίσκονταν στην σφαίρα επιρροής της Μegarias). Αποφασίζει λοιπόν και προτείνει συμμαχία σε έναν από τους άρχοντες του μικρού αυτού προτεκτοράτου, τον Staurus Publicanus, δίνοντας του την υπόσχεση ότι θα τον κάνει Αντιβασιλέα σε περίπτωση νίκης.
Ο Publicanus, έμπειρος στρατηγός και έκπτωτος πρίγκιπας της Megalodentrias, έχει καταλάβει ότι ο Kontonios θα κάνει τα πάντα για να επικρατήσει. Μην θέλοντας λοιπόν να είναι εχθρός του, αποφασίζει να δεχτεί και να συμμαχήσει.
Ο Αρχιστράτηγος Kontonio ξέρει ότι οι συμμαχίες που έχει συνάψει έως τώρα, πιθανόν να μην είναι αρκετές για την τελική νίκη. Γνωρίζοντας λοιπόν από την ιστορία ότι «τα κάστρα πέφτουν από μέσα», αποφασίζει και πλησιάζει την Basilica Megarici (Βασιλική της Megarias), σύμβουλο του Marinako με σημαντική επιρροή στο προτεκτοράτο των Megalodentrinon, προσφέροντας της… «Γη και ύδωρ».
Το πλήγμα για τον Marinako είναι μεγάλο, χτυπημένος «εκ των έσω» με λίγους πλέον υποστηρικτές και μισθοφόρους, παρατάσσει τον στρατό του στην κρίσιμη μάχη της Megarias τον Μάιο του 1024 μ.Χ. όπου και συντρίβεται οριστικά από τα στρατεύματα του Kontonio, ή μήπως όχι… Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που θα σας διηγηθούμε  προσεχώς…

Κοινοποίηση σε :
Προηγούμενο άρθρο 110 Νέες Προσλήψεις στο Δήμο Μεγάρων
Επόμενο άρθρο Σωτήρια η έγκαιρη θεραπεία στο γλαύκωμα