Πόσα γνωρίζετε για την μουσική Blues;


Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, μετά τον εμφύλιο πόλεμο και κυρίως στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι., χιλιάδες άνθρωποι από διαφορετικές περιοχές της Αφρικής και με διαφορετικά γλωσσικά ιδιώματα, τα οποία σιγά-σιγά άφηναν πίσω τους υιοθετώντας την αγγλική γλώσσα των αφεντάδων τους, ζούσαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Εκεί, λοιπόν, στα χωράφια του βαμβακιού και του καλαμποκιού, μία μόνο διέξοδος υπήρχε που μπορούσε να απαλύνει τον πόνο και τη δυστυχία, το τραγούδι. Το τραγούδι που βοηθούσε να περάσουν οι ατελείωτες ώρες εργασίας,  το μόνο που κανείς δεν τολμούσε να τους το πάρει. Μια κατάκτηση γι’ αυτούς τους ανθρώπους που δεν τους άνηκε ούτε η ίδια τους η ζωή. Έτσι… εγένετο το Blues!!!

Με την ιστορία να θεωρεί ως «πατέρα» του είδους τον John Henry (εργάτης σιδηροδρόμων, ο οποίος έσπαγε πέτρες με το σφυρί), και ως «νονό» του ονόματος τον Mance Lipscomb (Αμερικάνος τραγουδιστής Blues και κιθαρίστας).

Αρχικά, το Blues ήταν απλά μια μουσική πλανόδιων τραγουδοποιών, που σκάρωναν τραγούδια, για να εκτονώσουν τα προβλήματα της περιθωριοποιημένης ζωής τους, της κακομεταχείρισης που υφίσταντο από τα αδίστακτα αφεντικά τους. Αφομοιώνοντας τη γλώσσα και τη θρησκεία των λευκών, αλλά βάζοντας και δικά τους στοιχεία, που πήγαζαν από τις δικές τους παραδόσεις και θρύλους, οι Aφροαμερικανοί δημιούργησαν ένα παγκόσμιο μουσικό φαινόμενο.

Πατρίδα του Blues θεωρείται το Δέλτα του Μισισιπή. Στις απέραντες φυτείες που απλώνονταν όσο έφτανε το μάτι, το ανθρώπινο δράμα των Αφρικανών σκλάβων και των απογόνων τους γνώρισε την κορύφωση. Άνθρωποι δεμένοι για πάντα με λίγα μέτρα γης, βρήκαν τον τρόπο να «δραπετεύσουν» μέσα από τη μουσική τους. Η ζωή τους διαρκούσε λίγο, όμως η ψυχή τους ήταν γιγαντιαία και ταξίδευε μέσα από το Blues στην αιωνιότητα. Στο Blues αρκούσε η ψυχή και η μνήμη για ν’ αρχίσει ο τραγουδοποιός να ξετυλίγει τις ιστορίες του.

Το 1920 ηχογραφείται για πρώτη φορά νέγρα τραγουδίστρια. Είναι η Mamie Smith και το “Crazy Blues”. Εμφανίζονται οι φυλετικοί δίσκοι που απευθύνονται σε νέγρικο ακροατήριο και διαδίδουν τη Blues ακόμα και στις πιο απομονωμένες αγροτικές περιοχές, στις οποίες αρχίζουν να αναπτύσσονται και τα επαρχιακά Blues. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος συντελεί στο να ενταχθεί ο Νέγρος εμφανέστερα στην αμερικανική κοινωνία, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να δημιουργούνται εξεγέρσεις κατά του φυλετικού διαχωρισμού. Το Κραχ του 1929 προκάλεσε τεράστιες δυσκολίες στην οικονομική ζωή και τις ηχογραφήσεις των Νέγρων, όμως η Blues συνεχίστηκε.

Ωστόσο, τη σύγχρονη και πλέον παγκόσμια μορφή του το Blues την οφείλει στο μεταπολεμικό Chicago. Όταν οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες το επέτρεψαν, όλοι σχεδόν οι σπουδαίοι εν ζωή Bluesmen συνέπραξαν στο Chicago ηλεκτρίζοντας κυριολεκτικά τη μουσική τους. Ενισχυτές και μικρόφωνα έδωσαν μια νέα διάσταση στο Blues: Muddy Walters, Willie Dixon, Little Walter, Walter Horton, Jimmy Reed, Howlin’ Wolf, James Cotton, JuniorWells, Otis Rus, Hound Dog Taylor, J. B. Jutto, Johny Shines, Magic Sam, μερικοί από τους πρωταγωνιστές σε διαχρονική εξέλιξη, οι οποίοι κατάφεραν να προσελκύσουν το λευκό ακροατήριο, και μάλιστα ακροατήριο λευκών αστών. Απόρροια της εξέλιξης αυτής ήταν η δημιουργία του Λευκού Blues με εκπροσώπους τους Mike Bloomfield, τον Paul Butterfield, τον Nick Gravenites και Johnny Otis. Σημαντικός παράγων στη διαμόρφωση της νέας μορφής του Blues,  που κυριάρχησε για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση και ένταση στη μουσική ζωή των Η.Π.Α., αποτέλεσε η δισκογραφική εταιρεία Chess.

Το Blues όμως, δεν ήταν μόνο προνόμιο της Αμερικής. Στη Βρετανία, χάρη σε δύο περιοδείες του Big Bill Broonzy στις αρχές του ’50 και του Muddy Waters το 1958, δημιουργείται ένα νέο μουσικό ρεύμα, το βρετανικό Blues δίνοντας σπουδαίους μουσικούς και υπέροχες ηχογραφήσεις. Alexis Korner, John Mayall, Rolling Stones, John Mayall and the Bluesbreakers, Fleetwood Mac, Cream, Graham Bond, Animals, Yardbirds, Savoy Brown, Ten Years After, Chicken Shark, μερικοί από τους σημαντικότερους.

Τα Blues άσκησαν επίδραση σε πολλά άλλα είδη μουσικής, με πρώτη την Jazz, με την οποία άλλωστε είχαν μουσικές συγγένειες. Μουσικοί, των οποίων το έργο ήταν σταθμός στην ιστορία της Jazz, όπως ο Τζέλι Ρολ Μόρτον και ο Λούις Άρμστρονγκ, χρησιμοποίησαν στοιχεία Blues στη μουσική τους. Στη Soul και στη Rhythm and Blues είναι επίσης εμφανείς οι τονικότητες των Blues, όμως τη μεγαλύτερη επιρροή την άσκησαν στη Rock μουσική. Tη δεκαετία του ’60 το Blues καταφέρνει να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τα πλέον διάσημα συγκροτήματα της εποχής. To Blues εμπνέει και επηρεάζει. Από τους Rolling Stones, τον Eric Clapton και τους Led Zeppelin στη Μ. Βρετανία, μέχρι τους Allman Brothers, τους Grateful Dead έως ακόμα και τον Elvis Presley στις ΗΠΑ. Blues θα παίξει και ο θρύλος της κιθάρας Jimmy Hendrix, όπως επίσης και ο Rory Gallagher και πολλοί άλλοι γνωστοί κιθαρίστες και μουσικοί.

Μέσα στο χρόνο τα όρια του Blues επεκτάθηκαν, εμπλουτίστηκαν με νέες ιδέες και συμπεριέλαβαν νέα κοινωνικά προβλήματα. Το κίνημα των Hippies φαίνεται να εμπνεύστηκε από τα Blues, αλλά και λίγο αργότερα αν θυμηθούμε τη συναυλία του Woodstock, θα διακρίνουμε έντονες Blues επιρροές.

Το Blues δεν έδυσε. Εξακολουθεί να αποτελεί παγκόσμιο μουσικό φαινόμενο που καταφέρνει ακόμα και στις μέρες μας όχι μόνο να γεννά και να μπολιάζει όλα τα μουσικά είδη που άνθισαν και ανθίζουν στο δυτικό κόσμο, αλλά ταυτόχρονα να μπολιάζεται από αυτά.

Simple Radio

Κοινοποίηση σε :
Προηγούμενο άρθρο «Κυνηγώντας το όνειρο..» ένα βιβλίο που αγγίζει τις καρδιές των αναγνωστών
Επόμενο άρθρο Τα ερωτήματα για τη λειτουργία της MEGARA RESINS παραμένουν