Dia de los Muertos ή Μέρα των Νεκρών


Δεν είναι πένθος, είναι γιορτή: Η περίφημη Dia de los Muertos ή Μέρα των Νεκρών είναι μία πολύχρωμη φιέστα, μία παράδοση τριών χιλιετιών όπου οι νεκροί «επιστρέφουν» στον κόσμο των ζωντανών, κόντρα στη λήθη του χρόνου.

Εορτάζεται σε όλo το Μεξικό, ιδιαίτερα στις κεντρικές και νότιες περιοχές, καθώς και σε άλλες περιοχές του κόσμου από ανθρώπους μεξικανικής καταγωγής, στο τέλος του Οκτώβρη και στις αρχές Νοεμβρίου, περίοδος η οποία συμπίπτει με την ολοκλήρωση του ετήσιου κύκλου της καλλιέργειας καλαμποκιού.

Στο Μεξικό η Ημέρα των Νεκρών είναι αργία. Πριν τον αποικισμό των Ισπανών τον 16ο αιώνα, εορταζόταν στην αρχή του καλοκαιριού. Σταδιακά συσχετίστηκε με τις 31 Οκτωβρίου, 1 και 2 Νοεμβρίου, ώστε να συμπίπτει με τον εορτασμό του Χαλοουίν, των Αγίων Πάντων και την ημέρα των Ψυχών στις δυτικές εκκλησίες.Στα κεράσματα της ημέρας την τιμητική τους έχουν τα «Calaveras», ζαχαρωτά σε σχήμα κρανίου, φερέτρου ή σκελετού, μεθυστικά ποτά και το περίφημο «ψωμί των νεκρών» το οποίο είναι πασπαλισμένο με κόκκινη ζάχαρη που συμβολίζει το αίμα, ενώ στους στολισμούς δεσπόζουν τα πορτοκαλί λουλούδια, γνωστά ως «λουλούδια του θανάτου», για να τον ξορκίσουν.

Οι παραδόσεις της ημέρας των νεκρών περιλαμβάνουν την κατασκευή ιδιωτικών βωμών, γνωστών ως ofrendas, τιμώντας τους νεκρούς χρησιμοποιώντας καλαβέρα (ομοιώματα κρανίων), κατιφέδες και τα αγαπημένα φαγητά και ποτά των αποβιώσαντων, και επισκέψεις στους τάφους κομίζοντας δώρα

Οι Αρχαίοι Μεσοαμερικανοί πίστευαν πως ο θάνατος είναι μέρος του ταξιδιού της ζωής και πως το τέλος μιας ζωής σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας. Οι άνθρωποι ντύνονται και βάφονται σαν σκελετοί, όχι για να τρομάξουν τους άλλους, αλλά για να συμφιλιωθούν ακόμη περισσότερο με το θάνατο.

H Ημέρα των Νεκρών έχει καταγραφεί ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας.

Κοινοποίηση σε :
Προηγούμενο άρθρο Αχ αυτές οι παρέες του!
Επόμενο άρθρο Μέσα Νοεμβρίου τα τέλη κυκλοφορίας 2019 (αναλυτικοί πινάκες)